Słodkie sny

Egon Vittori ma trzynaście lat i nie ma gramofonu, mimo że Jugosławia początku lat siedemdziesiątych to kraj dobrobytu. Importowane dobra przybywają przez granicę, a między nimi są także amerykańska muzyka, filmy i moda. Wszyscy mają gramofony, tylko nie Egon. Uzmysławia sobie, że nie dostanie go, jeśli będzie liczył na swoich krewnych, dlatego zaczyna przygotowywać plan, w którym pomaga mu szkolny kolega, wiecznie powtarzający klasy Fric - syn kinooperatora. W planie jest miejsce także dla sąsiada Romana, pierwszego i jedynego lokalnego hippisa, posiadacza 55 dużych i 122 małych płyt oraz dwunastu okładek. W realizacji swojego planu dryfuje między członkami rodziny, posiadaczami płyt gramofonowych, szkolnymi kolegami, nauczycielami, komunistami i opozycjonistami. Na drodze do realizacji życiowego spotyka także używającego życia wujka Vinko, który w latach siedemdziesiątych tańczył twista tak nisko, że podnosił monety tyłkiem. Kiedy w końcu kupi gramofon, zdaje sobie sprawę, że droga do gramofonu była w gruncie rzeczy drogą do dorosłości.

Nagrody:La Mostra de Valencia, Hiszpania: złota palma dla najlepszego filmu, IV Festiwal Filmu Słoweńskiego w Portorož, Słowenia: nagroda dla najlepszego filmu fabularnego, najlepszego scenariusza i najlepszej roli kobiecej, specjalna nagroda za dorobek filmowy na III Międzynarodowym Festiwalu w Motovunie, Chorwacja, nagroda Fipresci Prize Mędzynarodowego Towarzystwa Krytyków na festiwalu filmowym Troia w Setubal, Portugalia, nagroda główna Der Heinrich na Festiwalu Filmowym w Brunszwiku, Niemcy.

Tłumaczenie: Tomasz Łukaszewicz

Gorazd Trušnovec: Słodkie sny

Sladke sanje

Egon Vittori je star trinajst let in nima gramofona, čeprav je Jugoslavija z začetka sedemdesetih videti kot dežela obilja. Uvožene dobrote prihajajo čez mejo in med njimi so tudi ameriška glasba, filmi in moda. Vsi imajo gramofone, le Egon ne. Zaveda se, da ga ne bo dobil, če bo čakal na svoje domače, zato začne pripravljati načrt, pri katerem mu pomaga sošolec Fric, večni ponavljalec in sin kino operatorja. Načrt vključuje tudi soseda Romana, prvega in edinega krajevnega hippija, lastnika 55-ih velikih in 122-ih malih plošč ter dvanajstih ovitkov. Pri uresničevanju svojega načrta, krmari med družinskimi člani, lastniki gramofonskih plošč, sošolci, učitelji, komunisti in oporečniki. Na poti do uresničitve življenskega cilja mu stoji ob strani tudi radoživi stric Vinko, ki je v sedemdesetih letih twistal tako nizko, da je z zadnjico pobiral kovance. Ko končno kupi gramofon, ugotovi, da je bila pot do gramofona pravzaprav pot do odraslosti.

Nagrade: La Mostra de Valencia, Španija: zlata palma za najboljši film, 4. Festival slovenskega filma v Portorožu, Slovenija: nagrada za najboljši igrani film, najboljši scenarij in najboljšo igralko, posebna nagrada za filmski dosežek na 3. mednarodnem festivalu v Motovunu, Hrvaška, nagrada Fipresci Prize mednarodnega kritiškega združenja na filmskem festivalu Troia v Setubalu, Portugalska, glavna nagrada Der Heinrich na Filmskem festivalu v Branuschweigu, Nemčija.

Gorazd Trušnovec: Sladke sanje